Atölyeler
“Atölye Çalışması” Nedir ve Neye Yarar?
Bilgi GÜÇTÜR. Her şey bilmekle başlar. Bu fikre katılmayan olmaz değil mi?
Diğer yandan, kullanılmayan bilgi hiçbir işe yaramaz. Anlamlı bilgi kendisi ile bir şey yapılabilen bilgidir.
Yani, bilgiyi herhangi bir sebeple kullanmayacak veya kullanamayacaksak; öğrenmek için harcadığımız zaman, ayırdığımız enerji, beyin kapasitesi, birbirine bağladığımız nöronlarımız özetle kullandığımız tüm kaynaklar israf edilmiş olur.
Başka bir deyişle dünyanın en değerlisi bile olsa, kullanılmayan bilgi ÇÖPTÜR.
Yetişkin Öğrenmesi Makalesinde daha detaylı olarak ele alınmış öğrenme deneyiminin en önemli destekçisi pratiktir.
Bugün Edgar Dale’in Deneyim Piramidine bakarak öğrenmenin;
- karmaşık ve soyuttan, basit ve somuta gittikçe;
- izleyici olmaktan, katılımcı olmaya ilerledikçe;
- az duyu organının aktif olmasından, çok olana doğru yöneldikçe güçlendiğini biliyoruz.
Yani, bilmek yetmiyor. Sindirmek, idrak etmek, içselleştirmek gerekiyor. Yeni bilgilerle eskilerin harmanlanması, bilginin kendi birikimimiz ve tarzımızla birleşerek bize ait kılınması gerekiyor. Bir nevi bilginin kişiselleştirilmesi, sahiplenilmesi gerekiyor. Bunun da yolu uygulamadan yani pratikten geçiyor.
Gelin şimdi birlikte, bilginin yolculuğuna dair bir senaryo üretelim:
Bir eğitime gittim, bir seminere katıldım veya bir kitap okudum. Harika ve yeni bir şey öğrendim. Mantıksal düzlemde bu bilginin benim için değerli olduğuna ikna oldum. Elbette ertesi gün hayatım kaldığı yerden devam etti. Yeni öğrendiklerimi bir süre aklımda tuttum ancak mevcut alışkanlıklarım güçlü ve köklü bir altyapı ile yerinde duruyor. Ve ben çok doğal olarak yeni bilginin hayata geçmesi konusunda acemiyim. Belki birkaç deneme ile enerjimi uygulamaya doğru yönlendirdim ama yeni öğrendiklerimin hakkını tam olarak veremedim. Keşke konuyu öğrendiğim uzman kişi yanımda olup bana nerede daha farklı olabileceğimi gösterebilseydi diye düşündüm. Azimli bir öğrenciysem bu zorluklara rağmen denemelerimi sürdürerek ilerleyebilirim ancak aldığım sonucun kalitesine göre sonraki denemelerden vazgeçme ihtimalim de az sayılmaz.
Çok tanıdık ve insani bir senaryo değil mi? Atölye çalışmalarının varlık nedeni, işte tam da bu zorlukların üstesinden gelinmesine destek olmaktır.
Atölye Çalışmaları, belirli bir konuda bilgi paylaşımı ve daha çok uygulamaların yapıldığı, sınırlı sayıda katılımcının bir arada olduğu, katılımcılar arası bilgi paylaşımına ve etkileşime dayalı bir dizi eğitim, seminer veya toplantıdır.
Atölyenin Hedefi;
- eğitim alanından ayrılmadan önce,
- uzmanın rehberliği devam ediyorken,
- hata yapma lüksünün en yüksek olduğu psikolojik güvenlik ortamında;
- öğrendiklerimizi uygulama,
- performansımız konusunda açık ve verimli geri bildirimler alma
- ve böylelikle ilk acemiliğimizi atabilme şansı yaratmaktır.
Bugünün koşullarında bilgiye ulaşmak hiç olmadığı kadar kolay. Hepimiz biliyoruz ki neredeyse her türlü bilgi sadece bir tuş uzağımızda. Ancak bilgiyi beceriye dönüştürmek halen daha ötesini gerektiriyor. Merakı odaklamak, gerektiğinde büyük datayı bertaraf edip yankı odalarından çıkabilmek ve daha da önemlisi ulaşılmış bilgiyi deneyimle yoğurmaya emek vermek.
Konfüçyus’un muhteşem dizeleri, işin özünü nasıl da yalın bir şekilde anlatıyor:
Okudum, Unuttum;
Gördüm, Hatırladım;
Yaptım, Öğrendim.